Yönetim nedir ?

•Süreç olarak yönetim; planlama, örgütleme, yön verme ve kontrol etme gibi işlevler aracılığı ile işletme amaçlarına etkili ve verimli bir şekilde ulaşmayı sağlamak şeklinde tanımlanmaktadır. İşletme yönetiminde üç ayrı yönetsel kademe ya da yönetici türünden söz edilebilir: Üst düzey yöneticiler, orta düzey yöneticiler ve alt düzey yöneticiler. Üst düzey yöneticiler bir işletmenin hiyerarşik yapılanması içerisinde en üst noktada bulunan ve bir bütün olarak tüm işletmeden sorumlu olan kişilerdir. Orta düzey yöneticiler iş gruplarından ve bölümlerden sorumludurlar. Alt düzey yöneticiler ise yönetsel bir unvana sahip olmayan, çalışanların performansına yön veren yöneticilerdir.
•Yönetime yön veren güçler açısından yönetim olgusu değerlendirildiğinde üç farklı yönetim türünden bahsetmek mümkündür: Ailesel yönetim, siyasal yönetim ve profesyonel yönetim. İşletme yönetiminde sahiplik, temel karar organlarına giriş ve hiyerarşik yapının şekillenmesinde belirleyici olan bir ailenin mensubu olmak ise ailesel yönetimden söz edilmektedir. İşletme yönetiminde belirleyici olan siyasal eğilim ve ilişkiler olduğunda ise ortaya siyasal yönetim çıkmaktadır. İşletme yönetiminde söz sahibi olmanın ve hiyerarşik yapının içinde yükselmenin belirleyici faktörünün bir aile mensubu olmak ya da belli bir siyasal görüşe sahip olmak değil uzmanlık, bilgi ve beceri olduğunda ise gündeme profesyonel yönetim gelmektedir.
•Yönetimin dört işlevinin olduğu söylenebilir: planlama, örgütleme, yöneltme ve kontrol etme. Planlama, amaçların oluşturulması ve izlenecek yolun belirlenmesi olarak tanımlanırken, örgütleme yapılacak işlerin ve bu işleri kimin nasıl yapacağının belirlenmesi anlamını taşımaktadır. Yöneltme ise, çalışanların örgütsel amaçları başarma yolunda motive edilebilmesi için etki olgusundan yararlanılmasıdır. Kontrol de işletme performansı ile stratejik ve operasyonel planların gerçekleşme derecesinin izlenmesidir.
•Yönetim işlevlerini başarılı bir şekilde yerine getirebilmek için yöneticiler bir beceri setine ya da karışımına ihtiyaç duyarlar. Bu beceri türleri; teknik beceri, beşerî beceri ve kavramsal beceri şeklindedir.Uzmanlaşılmış bir alanda bilgi, yetenek ve deneyime sahip olunması ve bu bilginin uygulamaya yansıtılması ile teknik beceriler ortaya çıkmaktadır.Beşerî beceriler, diğer çalışanlar ile birlikte çalışabilme yeteneğini ortaya koyan becerilerdir. Kavramsal beceri, işletmeyi bir bütün olarak görebilmeyi ve sistemin parçaları arasındaki ilişkiyi anlayabilmeyi sağlayan bilişsel yeteneği ifade etmektedir.
•Mintzberg, yöneticilerin işletmede üstlendiği farklı rolleri üç ayrı başlık altında toplamıştır: Kişilerarası roller, bilgi sağlama rolleri ve karar almaya ilişkin roller.
•Yönetimin tarihsel gelişimi kabaca dört ayrı başlık altında incelenmektedir: klasik, neoklasik, modern ve postmodern yönetim teorileri. Örgütleri mekanik sistemler olarak gören klasik yönetim anlayışı, insan unsurunu ikinci planda bırakarak bu sistemin işletilmesi için gereken ilke ve prensipler üzerinde dururken neoklasik yönetim teorisi insan unsurunun öneminin altını çizmektedir. Modern yönetim teorisi ise işletmeleri teknoloji ve çevre gibi durumsal faktörlerden etkilenen birer açık sistem olarak görme anlayışını gündeme getirmiştir. Postmodern yönetim teorisi de işletmeyi şebeke edilmiş, zengin bilgisi olan, kademe azaltmış, küçülmüş, yalın, sınırsız, örgütsel bağlılığın yüksek olduğu, çalışanların hem dışsal hem de içsel olarak ödüllendirildiği, açık misyonu ve vizyonu olan, sözlü iletişime önem veren, yüksek becerili çalışanların kullanıldığı, bilgi işçilerinin olduğu ve iyi ücret otonomisinin bulunduğu bir organizasyon olarak tanımlamıştır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir